Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα...





Με το βλέμμα στη Δευτέρα, να έρθει, να μας σώσει, να μας λυτρώσει, από όλο αυτό το παρανοϊκό τείχος που, εμείς οι ίδιοι, χτίζουμε γύρω μας... Με το μυαλό να έχει γεμίσει γαλάζιο, πριν ακόμα γεμίσει και το βλέμμα. Με τις αντοχές να κυλούν σαν αλμυρά δάκρυα, πριν γεμίσει το στόμα μας αλμύρα. Με τα δωρεάν όνειρα να κολυμπούν κάθε βράδυ στο υποσυνείδητο. Ανοίγει πανιά το μυαλό κι αρμενίζει στα πέλαγα


_______________________ Μια Πέτρα ___________ Καλό Μήνα!________ Foto _____________________